Suche | Forenregeln | Hilfe |
Beiträge dieses Themas abonnieren
Um Beiträge zu verfassen, müssen Sie sich kostenlos registrieren bzw. einloggen.
![]() der Ijel |
|
| Blësch Sprächwiarter uch kurtsch Gedidichtcher, åf såksesch kommentïrt ? Woram net ? Zem Baspeal det : Căciulă după ploaie ---oder det: Greierul şi furnica Greierul şi furnica de Alecu Donici Greierul în desfătare, Trecând vara cu cântare, Deodată se trezeşte Că afară viscoleşte, Iar el de mâncat nu are. La vecina sa furnică Alergând, cu lacrimi pică Şi se roagă să-i ajute, Cu hrană să-l împrumute, Ca de foame să nu moară, Numai pân' la primăvară. Furnica l-au ascultat, Dar aşa l-au întrebat: — Vara, când eu adunam, Tu ce făcei? — Eu cântam În petrecere cu toţi. — Ai cântat? Îmi pare bine. Acum joacă, dacă poţi, Iar la vară fă ca mine. |
|
![]() der Ijel |
|
| "Se plimbă ca Vodă în lobodă" oder, "A bate apa în piuă de pomană"---wi iwersatzt mir det änt Såksesch ? oder git et äst ähnlijet derfuir, äm Såkseschen äm Detschen ? Won et et git geat, won net : "Pagubă´n ciuperci" |
|
![]() Schiwwer |
|
| "Ca Voda prin loboda" "Hï dinkt, e äs vun der Zänn geschässen" (aus Birthalm) odder "en åfgestolt Furz" "A bate apa în piuă" äs ïnt uch "de pomană" en åndert, hïßt åwwer detsälf. Do kennen ich uch en Sachseschet: Åf en Situation beziujen: " Dåt(De Såch) äs wa åf den Furz gepoußt." (Åf en Person, åf dä em sich net verlossen kån: "Mät dem äs em åf den Furz gepoußt"). |
|
![]() bernddieter |
|
| Hallo Ijel, det Gedicht "Greierul și furnica" as en wirtlich Iwersäzung vun des La Fontaine senjer Fabel "La cigalle et la fourni"! Bleïw gesangd! Bernddieter |
|
![]() Schiwwer |
|
| Det Martha håt det Gedicht uch schïn iwwersåtzt, bä "Fabeln åf Såxesch", et äs uch de Variant vum La Fontaine. Der Hein håt uch de blesch Version åf Såxesch geschriwwen: De Omes uch de Grill, en blesch Variant: Äm Sommer de Omes sich eifrig tummelt, ze Frëißen sä går fleißich summelt. Sä hïert de Grill erämerträllern, end sot er: "Dink un denen Käller, den mest tea fällen, båld äs et ze spët." "Hun nichen Zet, ech gïen en Konzert" Et vergïht noch en Woch, de Omes sich plocht. De Grill tirilliert, de Omes, se kocht: "Dink un de Kälden, wonn der Wengter kit, wonn ålles gefreißt et näst ze beißen git!" "Ech mess mich tummeln, ech flejen dervun, un der Mailänder Scala hun ech en Solo bekun." De Omes äs sauer, sä dinkt sich: "Säch un! Dir wird det Geträller licht bekunn! Et hïßt, wï den Sommer iwwer nor soingt den Wängter hangrich uch fraisend verbroingt" De Omes schoffelt den Schnï ewech. Mät dem Koffer stöckelt de Grill iwwer´t Rech: "Adje, ech gien än Paris en Konzert!" Gånz neddesch do de Omes plärrt: "Träffst tea den La Fontaine än Paris, sou em, ech schäcken en än seng Wåld Bållegrieß!" (PS: Natierlich äs dåt, wä jeder wïß, åf Blesch gesot, net de "Wåld Bållegrieß") |
|
![]() der Ijel |
|
| Alecu Donici ro.wikisource.org/wiki/Autor:Alecu_Donici n. 19 ianuarie 1806, Orhei d. 21 ianuarie 1865, Iaşi Poet, fabulist, traducător Biografie în limba română Vulturul şi albina Greierul şi furnica Lupul şi cucul Geaden Moarjen bernddieter! Ech fanjden et wngderbor dått Tea Dich ändlich uch än ease Stejelchern äfangden huest. Riacht huest Tea. Des Fabel äs en Iwersatzeng vum La-Fontaine-- wä wiertlich se iwersåtzt äs kun em mät Hälf vun der franziseschen Version feeststallen. Fabeln iwersatzen äs en wichtich uch en hïsch Beschëftijeng, end ech wäll easem Martha un deser Stall ihrlich gratulieren. Når dinken ech det Martha huet des salw Fabel uch äm detschen ierest fangden. fabelnundanderes.at/html/fontaine_fabeln__-_deutsch.html Esi äs et mät den Fabeln se terfen ängen weder iwersatzt werden-- end ä Versform äs et esiwäesi net mejlich "wiartlich" mot a mot ze iwersatzen. Wichtich äs noar dått em de Quall ugit wo em da letzt Version fangden huet. Wä em segt äs der Alecu Donici e bekunt Fabulist fuefzich Gohr vuer dem Caragiale gebiuren--- LA CIGALE ET LA FOURMI www.la-fontaine-ch-thierry.net/cigale.htm Cette fable est la première du premier recueil (124 fables, divisées en 6 livres) paru en mars 1668. Ce recueil est dédié au Dauphin, le fils de Louis XIV et de Marie-Thérèse, alors âgé de 6 ans et demi. La dédicace est en prose, suivie de la Préface au lecteur, de la traduction libre de la "Vie d'Esope", et se termine par un compliment en vers reprenant et résumant l'essentiel de la dédicace en prose. "Ainsi ces fables sont un tableau où chacun de nous se trouve dépeint" "Je chante les héros dont Esope est le père"....sont des extraits célèbres de cette dédicace LA CIGALE ET LA FOURMI (*) La Cigale, ayant chanté Tout l'été, Se trouva fort dépourvue Quand la bise fut venue. Pas un seul petit morceau De mouche ou de vermisseau (1). Elle alla crier famine Chez la Fourmi sa voisine, La priant de lui prêter Quelque grain pour subsister Jusqu'à la saison nouvelle. Je vous paierai, lui dit-elle, Avant l'août (2), foi d'animal, Intérêt et principal. La Fourmi n'est pas prêteuse ; C'est là son moindre défaut (3). Que faisiez-vous au temps chaud ? Dit-elle à cette emprunteuse (4). Nuit et jour à tout venant Je chantais, ne vous déplaise. Vous chantiez ? j'en suis fort aise : Et bien ! dansez maintenant. www.siebenbuerger.de/forum/saksesch/547-fabeln-af-saksesch/ P.S. Wåt en Grill äs mess em sich åf Såksesch dinken--- die Grille, greerul hiisst åf Sachsesch Hatzel |
Suche | Forenregeln | Hilfe |
Beiträge dieses Themas abonnieren
Um Beiträge zu verfassen, müssen Sie sich kostenlos registrieren bzw. einloggen.