Gedichter vum Hans Otto Tittes

Kostenlos Registrieren Suche | Forenregeln | Hilfe | Beiträge dieses Themas abonnieren

Um Beiträge zu verfassen, müssen Sie sich kostenlos registrieren bzw. einloggen.

Seite 14 von 14 |< · · [11] [12] [13] [14]


Reimer
Erstellt am 18.10.2014, 21:41 Uhr
Hallo Gerri,
ech lauchen Dech iwwerhäuft net äus, wunn Ta soachsesch schreuws, am Gejenteul fråen ech mich, wunn de Sibis, jeder a senem Dialekt, verseaken ze schreuwen. Mauch nuor weter esoi!

Reimer
Erstellt am 26.10.2014, 09:45 Uhr
Der Härwest äs hä und åls älder Mänjsch fällt ennem än, wä dåt frähr ä Siweberje wor, wonn de Hausfraen de Härwestpiezerå måchten.

De Härwestårbet

Wåt frähr en Hausfraa enjde mosst
derhiem äm Härwest ålles måchen!
Driw dinkt het sälden emmest no
und wonn, wid hie äm Ställe låchen.

De Härwestårbet feng miest un
mät Fensterpiezen, Låddeschmieren,
de Vuerhånj, Iërendake weeschen,
den Iëre schei'rn uch Hemmelz kiëhren,

de Kåmpest älejen uch hobbeln,
det Gränzech hiësch ä Kiste lejen,
de Åer ä Kålkwåsser dro dan,
uch ålt en Spännennez nooch fejen.

Dett sen naa norr en poor diër Såchen,
dä mer äm Schnelen ä se' kunn. -
Åch cha, dro gåw't de Kirchepeelz
zem Läften aus der ålden Trunn.

Naa riëdt vun desem nemmest mih.
De Härwestårbet, dä äs het
vill iefåcher und dennich wid
der älder Mänjsch derbä schnel mäd.

Äst åwwer äs uch het wä frähr,
und iwwer dåt de jang Let låchen:
De Ålde froģe sich villmol:
"Äs dett det leezt Mol, dått ech't måchen?"

Reimer
Erstellt am 26.11.2014, 07:24 Uhr
Än em vuerije Gedicht wor de Riëd vun er Kåtz. Dettmol äs en Hangd derun.
Än desem Sommer såch ech en Fraa åf der Gåss, dä ären Hangd åf iemol åfhew end en weter schlapt. Et wor e gat iwerfittert Fox, die nemmi luufe wuel odder dåt weje senjem Gewicht nemmi kangt.

Hangdsliëwen hetzedåch
Vuer Johre wor et, wä en Fraa
sich kuuft emol en jangen Hangd.
Gedoocht wor dåt zem Ronden-drehn,
well dåt bekåntlich äs gesangd.

Um Ufång leffe sä de Ronden,
schär näckest gänge se äm Schrätt,
vuer leff de Fraa, dä gat ze Foss wor,
dro rån der Fifi hånjd'r är mät.

Nodeem sä mäd wor'n no dem Luufen,
gåw't fur den Hangd ä senjem Ak
en Extra-Chappy und furt Fraachen
um Däsch Kaffee mät vill Gebak.

De Johrer se vergången und
dess zwee brochen na uch mih Rah.
Se hun hålt bied ze vill Gewicht,
bäm Hangd kitt det Åålder nooch derza.

Äs het der Fifi mäd uch schlapp,
drit sä en hiësch, uch wonn et schwer.
Wåt wed se åwwer måchen, wonn
der Fox e Bernhardiner wer?

Reimer
Erstellt am 07.01.2015, 07:44 Uhr
Uch wonn et mät dem ville Schnie än desem Johr nooch net stämmt, passt dett Gedicht dännich zer Johreszet:

Wänjterrah
De Floke fålle schi senjt Dajen,
em mient, dett äs nemmi geriëcht,
dertauß kån em norr äst nooch måchen:
äm Schnie en Wiëch schoffeln zeriëcht.

Der Wänjter hot de gånz Natur
mät Schnie bedakt; 't äs ålles za,
et wiëßt nästmih, der Bauer reest.
Naa gält fur åll de Wänjterrah.

Fur de Gedärer do äm Bäsch,
gemient se' Vijjel, Fiss uch Rih,
de Welf, de Schwenj uch åll genn vill,
bededt dess Wänjterrah nooch mih:

Wel iëwen ålles ägeschnåt,
wärd'n är, wel sä net Futter hun,
durch dä fur as hiësch Wänjterrah
bestämmt net bäs änt Frähjohr kunn!

Und dennich äs et gat, dått et
de Wänjterrah e jed Johr git,
wel bäs naa wor et enj esi,
dått no är båld det Frähjohr kitt.

Reimer
Erstellt am 30.01.2015, 11:36 Uhr
Wä de Gränzen nooch net ofe woren, spillten dännich vill Sibis mät dem Gedånken, keen Detschlånd auszewåndern, und åndre woren sihr derkeen, wä z.B. de miest Fårrhärren.
Em Bekånte vu' mir wor et uch esi ergången:

Siweberjesch Fårriwerliëjung
Wä ärer vill vu' Siweberjern
derhiem nooch wor'n und iwerloochten,
ow ärieche sä schnel uch sellen,
miest un der Känjd är Zakonft doochten.

Mät Äriechen natürlich wor
"Keen-Detschlånd-zähn" enjde gemient.
Em hått no schwere Johren hålt
no Riëcht uch Uernenk sich gesihnt.

Är åwer vun de Sibis wuelen
vum Auswåndern näst hiren, wässen,
dä haten, wonn et än no geng,
dem Nober meer de Pass zerässen!

Net glått 'si grow, mih mät Humor
e Fårr keen 't Auswåndern uch wor:

E jang Poor hått uch ägeriecht
und woort långhär schin åf de Pass.
Uku' wor ierscht e Känjd, der Mark,
dåt wåsst der Fårr båld uch de Gåss.

Well Mark no D-Mark klung dem Fårr,
sot hie deråf än ärnstem Ton
dem Mån äst, wåt natürlich mosst
em mät em Schåss Humor verstohn:

"Nå säch, ej Misch, wåtfer e Gläck
derr Jang hot; und et äs dich gat,
dått ir net zäht keen USA,
sonst Dollar ir geduuft än hat!"

Reimer
Erstellt am 14.04.2015, 14:53 Uhr
Dett äs en wohr Begiëwenhiet, dä em Bekånten vu mir vuer Johren hä än Detschlånd passiert äs:

En agewihnlich Amen
Ä jeder Kirch, ow griß, ow klien,
sånjt Lieder em aus voler Bråst;
vun der Gemien måcht hä norr mät,
wie dro zem Sånjen hot uch Låst.

Der Fårr, de Fårrän dan et uch,
fålls iwwerhieft sä sånje kännen;
Amusikaleschen, dä sil'n
um läwsten sich en Paus hä gännen.

Wie un der Orjel sätzt und spillt,
die mess besangders Oocht dråf giën,
dått de Gemien mät såmt dem Fårr
de richtijen Ton enjden niëhn.

Dåt äs äm Grangd genuen net schwer,
'silång de Orjel funkioniert.
Iemol åwwer bä'm Schlåss-Choral
wor foljend klie Malehr passiert:

Der Orjanist leecht sich änt Zech,
e spillt mät Fråd uch agehemmt,
åf iemol märkt hie gånz erfert,
dått riëchts ien vun den Taste klemmt!

E spillt norr länks, riëchts dåst e drun,
de Ånjst båld Iwwerhånd bekitt,
e biëdt, e schimpft und gånz zem Schlåss
"Zem Dånner!" hie nooch vu sich git.

Um nächsten Dåch erzåhlt em sich
äm gånzen Dorf, Gåss ow, Gåss åf:
"Der Gottesdänst hirt nahär mät
'Zem Dånner!' stått mät 'Amen' åf!"

Reimer
Erstellt am 26.06.2015, 08:28 Uhr
Äm Åålder äs villet åndersch, wä em uch än de foljenden Zelle liëse kån:

Ååldersresultat
Komm kunn de Männer än de Johr,
schi git et Ärjer mät dem Hoor:

Et wid ierscht dänner und derno
um Hånjderhieft wid no mät no
en Plått, dä enjde gresser wid
und äm en Zet en Glåtz et git
und zwor bäs vueren un dä Ställ,
wo nooch vuer Johre wor en Wäll.

Un ånder Ställen, asheniert,
wiëßt Hoor derfuer naa gånz vermiëhrt:
Et äs de Nos und sen de Ihren,
wo't wiëßt und leet sich gor net stiren.

Wonn em et net reechtzeddich schnett,
dro keckt eraus et äm en Zet,
wåt zwor bäm Hiren/Rächen gor net stirt;
norr, dor et wärlech net gehirt,
wel schåffe wid et niche Gläck,
wä uch dåt, welt wiëßt åf dem Räck.

Wem dett mät Hoore wedderstriëwt,
så trotzdiëm frih, dått hie nooch liëwt,
denn wie äm Graw schin än der Iërd,
hot dett net, und - äs dåt mih wiërt?

Aus: Ållerlå quer durch det Liëwen

Wittl
Erstellt am 26.06.2015, 20:41 Uhr

Reimer
Erstellt am 27.08.2015, 07:30 Uhr
Vuer net ze långer Zet wor ich än em Ååldershiem, wo un em Nomättauch e Chor en poor Lieder fuer de Bewunner, ålsi de Åålden, sung.

Sihnsucht
Äm Ååldershiem do sånjt e Chor,
et hire Let za, mät groo Hoor.
Bä muncher hiësche Weis em set,
de Åålde leecheln uch e ked.

Bäm Lied "Der Heimatort" hirt dro
det Leecheln åf, und no mät no
set em munch Zehr bä villen Åålden,
se scheppeln owen iwwer Fåålden.

Wo äs de Zet vuer ville Johr',
meer wonn et primitiver wor?
Ämsonst äs't Hiem modern gebat;
det iejän Näst norr bleiwt vertrat!

Aus: Ållerlå quer durch det Liëwen

Reimer
Erstellt am 01.11.2015, 13:53 Uhr
Derr Misch, vun diëm hä angden de Riëd äs, wor schin enjden iejesännich und äs bäs åf den heddijen Dååch e stur Mänjsch bliwwen.
(Ow sich der ien odder ånder hä wedder erkennt...?)

Traditionsbewåsst
Der Misch, die äs bäs änt hih Åålder
e stur Mänjsch, die derza schwer hirt.
Wåt åndern son, dåt hot än miestens,
uch wä e gat hirt, net gestirt.

Åls Känjd schin intressierten än
de Rejeln iwwerhieft gor näst,
hie geng mät Schaģģen än de Stuw,
un diën nooch heng der Schwennemäst.

Und dro en äldern Mänjsche gressen,
nå, un dåt doocht der Mischi net,
hat e et da' sell'n bäm Begenen,
såch hie schnel åf de ånder Set.

Und speter vuerem Kirchgång dro
doocht unt Rasieren hie norr sålden,
e mient, dått em jo bäm Gebiët
uch arasiert de Hånjd kå' fålden.

No jedem Mättåcheße loocht
hie åf den Diwan sich zer Rah,
de Stiwwel zuch hie sich net aus,
meer wä nooch hat getowt senj Fraa.

Än Detschlånd, naa, liëwt weter hie
wä frähr derhiem und fählt sich fenj,
denn hä hießt et jo iwwerål:
Mer wälle bleiwen, wä mer sen!

Reimer
Erstellt am 31.01.2016, 09:37 Uhr
Et äs schin zem Erfehren, wonn em set, wä sich munch emmest mät Piercing "zeleechert":

Wonn der Trend linkt
Senjt ville Johre schin em set,
wåt unda sich speziell jang Let,
ändeem sä än de Körper nooch
sich måchen ient ucht ånder Looch:

Ow et bäm Meedchen odder Jang,
vuerm Noselooch, dem Ihr, der Zang,
dem Mell, der Bråstwoorz, Nowel, båld
uch deffer Piercing måcht net Hålt!

Und dåt, uch wonn de Mänjschen hun
vun åller Ufånk schi bekunn
genäjjend Leecher, dått se kännen
Kontakt vun außen hu keen ännen.
Dåt giht gewäss uch ämgekihrt,
munch Änhålt dro keen auße fihrt!

De Leecher se vu rond, oval,
bäs horizont- uch vertikal,
und wärde sännvol sä beschätzt,
derno jed Looch dem Mänjschen nätzt!

Diër Leecher hot der Mänjsch zwor nenn,
und dennich froocht em sich schär enj,
woräm der ien uch ånder nooch
sich steeche leet uch nooch e Looch?

U wåt der Froģer wohl net dinkt:
Der Trend hålt åll dess Mänjsche linkt!

Reimer
Erstellt am 10.04.2016, 20:42 Uhr und am 10.04.2016, 20:52 Uhr geändert.
Villmol hiren de Schüler äm Angdericht net za, wåt der Lihrer sot.
Än desem Fåll stämmt dåt åwwer net:

Richtich iwwerloocht
En Lihrerän, nemmi glått jang,
emol än Detsch froocht än de Klåss:
"Well Zetform äs der foljend Såtz:
'Ech bä' sihr stråmm!'" - Dråf mät Genåss

åntwert der Misch: "Fraa Lihrerän,
der Steff uch ech, mir ållebied
behieften, dått än desem Fåll
et äs bestämmt Vergångenhiet!"

Reimer
Erstellt am 25.07.2016, 13:09 Uhr
Hetzedåch hun de Hangd ållerlå Spillzejjer wä derr Köter hä angden:

E besangder Äkuuf
E Mån, die hot en jangen Hangd,
die spillt mät Schaģģen anjem gärn,
de Måchoort äs em zemlich wurscht,
uch, ow se ålt odder modärn.

Glått het bäm Sommerschlåssverkuuf
verlångt der Mån direkt zwe Poor
und sot: "De Nummer äs egal!"
Dråf der Verkiefer: "Nå, hir naa dor!"

Woräm de Nummer wurschtegal,
za diëm git un hie dese Grangd
senjem vertotzte Vis-ā-vis:
"Dä sen hålt norr - fuer menjen Hangd!"

Reimer
Erstellt am 25.01.2017, 14:52 Uhr
Esi wä desen zwien Ålden hä angden äs et sächer uch schin åndern ergången:

Wä gewihnlich
Et trefe sich zwien älder Sak
äm Zentrum do um grißen Ak.
No dem Begressen hießt et: Stohn
und iwwer de Gebreeche klon!

Der Iërscht hot se Gefrett bäm Schlofen
und riëdt deriw gånz ihrlich ofen,
uch dått de Håff äm såmt dem Knä
Problemer måchen. Net frooch wä!

Der Ålldåch fällt em anjem schwer,
nemmol mih liëwe wiël e meer!

Der ånder dro, kråmm uch gebackt,
vum Ålder nooch mih vuergerackt,
erziëhlt vu senjem ronde Räcken,
vu fååltschen Zånjden, dä en dräcken,

dro vum Gedärm, dåt enjde wedder
måcht em äm Boch gorr vill Geschedder,
uch dått hie Låftnit villmol hått;
e äs dem Liëwen uch schi sått!

Zem Schlåss äwt em nooch vill Kritik
un diëm, wåt ziëhlt zer Politik.

Bäm nächste Mol, wä sich dä bieden
na wedder trefen, angderschieden
de Theme sich net. - Ämgekihrt
äs norr de Råhefolch, em hirt!

Seite 14 von 14 |< · · [11] [12] [13] [14]

Kostenlos Registrieren Suche | Forenregeln | Hilfe | Beiträge dieses Themas abonnieren

Um Beiträge zu verfassen, müssen Sie sich kostenlos registrieren bzw. einloggen.

Registrieren! | Passwort vergessen?
Impressum · RSS · Banner · Forenregeln · Nutzungsbedingungen · Datenschutz